“เล่าเรื่อง เมืองล้านนา” 28 สิงหาคม 2566

“หนุ่มใหญ่นักประชาสัมพันธ์ห ”  ขยันขันแข็ง ขับเคลื่อน สร้างสรรค์งานข่าวที่มีคุณภาพ ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ออกสู่สาธารณชน อย่างรวดเร็ว ทันสถานการณ์

ข่่่่่าวสังคมชาวบ้านประจำวันจันทร์ที่ 28 สิงหาคม 2566 โดยสินในน้ำ✍️….ทุกวันนี้คนเราต่างแก่งแย่งชิงดีกันโดยเอาผลประโยชน์มาเป็นที่ตั้ง ไม่นึกถึงใครว่าจะเป็นเช่นไร เพียงเพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์ เปรียบเหมือนการเมืองที่นักการเมืองแต่ละคนล้วนแต่เอาผลประโยชน์ของส่วนตนเป็นที่ตั้งและเอาผลประโยชน์ของพี่น้องชาวบ้านตาดำๆ เป็นรอง แม้ว่าจะเป็นรองแต่จะรองอยู่ในอันดับไหนยังไม่มีใครทราบ การเมืองทุกวันนี้มันยุ่งยิ่งกว่าฝอยขัดหม้อเสียอีก ขนาดเลือกตั้งผ่านมากว่าสองเดือนแล้ว ประเทศ​ไทยยังไม่มีรัฐบาลเข้ามาบริหารบ้านเมือง มันเป็นไปได้อย่างไรไม่น่าเชื่อแต่ก็ต้องเชื้อ.…สาเหตุมันก็ไม่มีอะไรมากก็แค่ผลประโยชน์ไม่ลงตัวซึ่งมันก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริงว่า การเมืองไม่มีมิตรแท้และศัตรูที่ถาวร เขายังบอกว่าเวลาเขาอภิปรายกันในสภา ว่ากันอย่างนั้นอย่างนี้บางครั้งอย่างกับจะเอาเป็นเอาตาย ที่ไหนได้ พอออกจากสภาพวกเขาก็มานั้งดื่มกาแฟด้วยกันคุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น​ แล้วแบบนี้ชาวบ้านเขาได้อะไร หวังที่จะพึ่งนักการเมืองที่พวกเขาเลือกเข้าไป เพื่อให้ช่วยในเรื่องของปากท้อง โดยเฉพาะคนที่ไม่มีจะกินหรือคนที่มีรายได้น้อยหาเช้ากินบ่าย ไม่ใช่กินค่ำเหมือนก่อน….ดูอย่างทุกวันนี้มีแต่ข่าวพรรคนั้นไปจับมือกับพรรคนี้ จะข้ามขั้วข้ามเห็วอะไรก็ไม่สน จะต้องพยายามตั้งรัฐบาลให้ได้ไม่ว่าจะเป็นพรรคไหนก็แล้วแต่ ไม่ดูหน้าอินทร์หน้าพรหมกันละ ขอเพียงแต่ตั้งให้ได้เสียก่อน ซึ่งคำพูดมันก็ดู เดิมๆ นั้นแหละ กับคำที่ว่า เพื่อให้บ้านเมืองมันเดินหน้าไปได้หรือว่าเพื่อให้พวกท่านเดินหน้าไปกันได้ ส่วนพี่น้องประชาชนก็ยังคงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจริงไม่จริง มันเป็นพียงคำพูดที่คุ้นๆหูเท่านั้น ประชาชนที่จนก็ยังยากจนโดยไม่มีเหตุผลเหมือนเดิม พวกท่านเอาอะไรมาวัดว่า ที่พวกท่านวิ่งเต้นกันแทบก้นขวิดเพื่อจัดตั้งรัฐบาล เพื่อบอกว่าให้บ้านเมืองมันเดินไปได้ พอตั้งเสร็จ แล้วพี่น้องประชาชนเขาเดินไปได้หรือเปล่า….พวกท่านอย่าลืมนะว่าสุภาษิตเขาว่า ความเห็นแก่ตัวมันเป็นของมืด เป็นของที่ทำให้เขว ให้เถลไถลออกไปนอกทางแห่งความถูกต้อง เพราะมันเห็นแก่ตัว มันไม่เห็นแก่ความถูกต้อง มันไม่เห็นแก่ผู้อื่น มันไม่สมดูล มีสติปัญญาหมายถึงมีอุดมคติ อุดมคตินั้นมันยิ่งกว่าสิ่งที่กินได้ มีคนพูดว่าอุดมคติกินไม่ได้ ฉันต้องการเงิน ต้องการผลประโยชน์ นี่มันก็ยังไม่รู้อะไรเลย อุดมคตินั้นมันยิ่งกว่าสิ่งที่กินได้เราต้องรู้จักมันไว้ว่า ชีวิตนี้มันไม่ได้อยู่ด้วยสิ่งที่กินได้อย่างเดียว แต่มันอยู่ได้ด้วยความถูกต้องของสติปัญญา…. ถ้าเรามีอุดมคติว่าเราเกิดมาเพื่อแสดงความสามารถ เพื่อทำโลกนี้ให้งดงามเพื่อทำความพอ ใจให้แก่ผู้อื่น เพื่อทำให้พี่น้องชาวบ้านมีชีวิตที่ดีขึ้น อย่างนี้แล้วการทำงานจะไม่เห็นแก่ตัว การทำงานจะผิดพลาดได้ยากเพราะไม่เห็นแก่ตัวหรือเพื่อนพ้อง เราเกิดมาเพื่อทำประโยชน์ให้แก่ผู้อื่นยิ่งที่เป็นนักการเมืองต้องทำความพอใจแก่ผู้อื่นเพื่อทำให้โลกนี้งดงามไม่ใช่เกิดมาเพื่อกอบโกย เพื่อกิน เพื่อเล่น หรือเพื่ออะไรก็แล้วแต่ ซึ่งพี่น้องชาวบ้านได้แต่นั้งมองตาปริบๆ นี่มันเป็นอย่างนี้ แม้ว่าจะมีการได้ประโยชน์ก็ถือว่า เอามาเป็นค่าใช้จ่ายเพื่อทำให้เราบำเพ็ญประโยชน์แก่โลกหรือแก่เพื่อมนุษย์ ที่พวกท่านอ้างกันมาตลอด เลยอยากจะขอฝากบทนี้ให้นักการเมืองได้อ่านกับคำที่ว่า ไม่งกเงิน เราอาจจะงกงาน ถ้างกงานไม่เป็นไร แต่ถ้างกเงินระวังให้ดีจะเสียงาน ถ้างกงานจะได้เงิน ไปดูให้ดีๆ ก็แล้วกันนะครับพี่น้อง….ที่ร้านร้องธาร รวงข้าม ตำบลบ้านแม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ถือว่าเป็นร้านที่มีบรรยากาศอันสุดยอดของคำว่า ธรรมชาติล้วนๆ ถ้าถามว่าไกลไหม ตอบว่าไม่ไกลขับรถจากในเมืองแค่ประมาณครึ่งชั่วโมง ใครที่ยังไม่เคยมาและอยากจะมาพิสูจน์ว่าที่นี่มันเป็นธรรมชาติจริงอย่างที่ฉายหนังโฆษณาหรือเปล่า ท่านก็เข้าไปในเพจของ ร้องธาร รวงข้าว ในนั้นจะมีพิกัดและเบอร์โทร อาหารที่นี่มีครบไม่ว่าจะเป็นอาหารไทย จีน ยุโรป หรืออาหารพื้นเมือง เครื่องดื่มมีครบเช่นกัน หรือมุมชา กาแฟ(สด) ขนมเค๊ก ครัวซอง มีหมด หรือว่านักท่องเที่ยวต้องการอยากจะมาสัมผัสกับไอดินกลิ่นทุ่งนา ที่นี่ คุณจำลอง พรมมา เจ้าของผู้จัดการ เขาก็มีบ้านพักสไตลธรรมชาติอยู่หลายหลัง ทุกหลังมีเฟอร์นิเจอร์ครบ และราคาเวลานี้พี่จำลอง บอกลดให้ 50 % จนถึงสิ้นเดือนนี้นะครับ
….สินในน้ำ

….สินในน้ำ